ঘােষাঃ মাধৱ ৰান্ধৱ উদ্ধাৰা বাপ।
            কতনাে সহিবে সংসাৰ তাপ।। ২
পদঃ বােলন্ত শুকে শুনা নৃপবৰ্য্য।
        বাহ্ৰয় স্কন্ধৰ যি তাৎপৰ্য্য।।
        কৃষ্ণ বিনে নাই অপৰ দেৱ।
        জানিয়া কৃষ্ণৰ কৰিয়াে সেৱ।। ৬
        যাহাৰ আছে পুণ্য অসংখ্যাত।
        সিসি পাতে কাণ কৃষ্ণ কথাত।।
        সেহিসে কৃষ্ণক বােলে আপুন।
        শুনিয়ে কৃষ্ণ দেৱতাৰ গুণ।। ৭
        ভকতে যত লৱে গুণ নাম।
        তাহাৰ মালা গান্থি অনুপাম।।
        পিন্ধত কণ্ঠত কৰি উৎসৱ।
        হেনসে ভকত বন্ধু মাধৱ।। ৮
        যিজনে যায় হৰি নাম সেৱি।
        পাছতে ফুৰে যত দেৱ দেৱী।।
        যতেক তীর্থ তাক স্তুতি কৰে।
        তাৰ বায়ু পাপ সমস্ত হৰে।। ৯
        যিটোজনে ফুৰে নাম সুমৰি।
        তাৰ পাছে পাছে ভ্রমন্ত হৰি।।
        বৎসক স্নেহে যেন ধেনু ধাৱে।
        ভজিয়া জানি হেন হৰি পাৱে।। ১০
        এক জনে যদি নাম উচ্চাৰে।
        শুনে মানে পাপ সৱাৰাে হৰে।।
        হেনসে আশ্চর্য্য দেৱতা হৰি।
        যাহাৰ নাম লৈলে মাত্ৰ তৰি।। ১১
        অনিচ্ছাতে যিটো বিষ্ণুক কহে।
        তাহাৰাে সমস্ত পাতক দহে।।
        প্রেমে ভজে যিটো কৃষ্ণৰ পাৱ।
        কহিবাে তাহাৰ কত প্ৰভাৱ।। ১২
        সংসাৰ গৰ্ত্তে পৰি আছে লােক।
        মােহত অন্ধ নেড়ায় দুখ শােক।।
        কাল ভুজঙ্গে দংশি লৱে প্রাণ।
        কৃষ্ণ বিনে কোনে কৰিবে ত্রাণ।। ১৩
        যতেক দেখা খােজ সমুদায়।
        হস্তীৰ খােজত সৱে লুকায়।।
        এহিমতে যত বিশ্ব সমস্ত।
        কৃষ্ণতে জানা সৱে যায় অস্ত।। ১৪
        অতিপাতেকীও কৰি হৰিষ।
        ধিয়াৱে কৃষ্ণক এক নিমিষ।।
        ভৈল পুণ্যশালী সিও বিচিত্র।
        পৱিত্ৰকাৰীকো কৰে পৱিত্ৰ।। ১৫
        সম্পদকো জানা নুহি সম্পদ।
        জানা অপদকো নুহি আপদ।।
        পৰম সম্পদ হৰি ভকতি।
        আপদ জানা হৰি বিৰকতি।। ১৬
        মহাপাপী আতি অধম জাতি।
        তাকো নামে কৰে পৱিত্ৰ আতি।।
        হেনসে নাম ধৰ্ম্ম শিৰােমণি।
        পাপ অৰণ্য যেন অগনি।। ১৭
        কলিত পৰম উপায় নাম।
        একেদায়ে সিজে ত্রিতয় কাম।।
        উপজে পুণ্য পাপ হােৱে দূৰ।
        মিলে মহামােক্ষ সুখ প্ৰচুৰ।। ১৮
        কলিত লােকৰ মলিন মতি।
        নুপজয় আন পুণ্য সম্প্রতি।।
        নামেসে পৰম ধৰ্ম্ম কলিত।
        নামেসে মৰণ সমল বিত।। ১৯
        হেন জানি তেজা বিষয় ধান্ধা।
        হৰিৰ নামক গলত বান্ধা।।
        কত পুণ্যে পাই মনুষ্য তনু।
        ইহাক বিফল নকৰা পুনু।। ২০
        মােহ নিদ্রা এড়ি লােৱা চেতন।
        কৃষ্ণৰ সেৱাত কৰা যতন।।
        সত্বৰে কৰা পৰলােক কাম।
        ঘুুষিয়ো নিৰন্তৰে ৰাম ৰাম।। ২১

        ।। ভাগৱতৰ তাৎপৰ্য্য সমাপ্ত ।।
--------------------------------------------
মুদ্ৰক- প্ৰশান্ত শইকীয়া।