বিশ্বকৰ্ম্মে শিল্প কৰ্ম্ম জানে যতমানে।

            দ্বাৰকাত সৱাকো দেখিয় বিদ্যমানে।।
            বিবিধ উদ্যান কল্পতৰু উপবন।
            দিব্য সৰােবৰ দীঘি দেখি বিতােপন।। ৫
            আকাশ লঙ্ঘিয়া আছে গড়ৰ দুৱাৰ।
            স্ফটিক কপাট তাৰ পাশত সােণাৰ।।
            সুৱৰ্ণ ৰজতে জ্বলে গৃহৰ আৰম্ভ।
            স্ফটিক আটাল মৰকত দিল স্তম্ভ।। ৬
            সুৱৰ্ণৰ ঘটচয় উপৰে প্রকাশে।
            বিচিত্র পতাকা তাতে বতাসে উলাসে।।
            সুধৰ্ম্মা সভাক পঠাই দিল পুৰন্দৰ।
            যাত আৰােহিলে হােৱে অজৰ অমৰ ৷ ৷ ৭
            বৰুণে পঠাইলা হয়চয় শুক্লবর্ণ।
            মনােজয় বেগ সৱে শ্যাম এক কর্ণ।
            কুবেৰে পঠাইলা অষ্টনিধিৰ ভাণ্ডাৰ।
            কি কহিবাে মহিমা কৃষ্ণৰ দ্বাৰকাৰ।। ৮
            দশ দিগপালৰ বিভৱ আছে যত।
            সিবেলা সমস্তে আনি অর্পিলা কৃষ্ণত।।
            সেহি দ্বাৰকাক লাগি কৃষ্ণে অবিকলে।
            মথুৰাৰ প্ৰজাক আনিলা যােগ বলে।। ৯
            মথুৰাক আসি ৰামে সমে আলােচিলা।
            সুগন্ধ পদ্মৰ মালা গলত পিন্ধিলা।।
            শুদা হাতে নগৰ দ্বাৰৰ ভৈলা বাজ।
            যৱনক দেখাই চলি যান্ত যদুৰাজ।। ১০
            মাধৱৰ জন্ম কর্ম্ম শুনা সৱে নৰে।
            কলি যুগে নাহি গতি কীৰ্ত্তনত পৰে।।
            দুৰ্ল্লভ মনুষ্য জন্ম নকৰিয়াে বৃথা।
            কৰা হৰি কীৰ্ত্তন এৰিয়া গ্রাম্য কথা।। ১১
            কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে কহে শঙ্কৰে সম্প্রতি।
            ইহ পৰলােকে হৰি চৰণেসে গতি।।
            গৈল প্রায় প্রাণ যেন সৱে আছা মৰি।
            আন চিন্তা এৰি ডাকি বােলা হৰি হৰি।। ১২